G
GÁVĂT s.m. sg. – Mulţime (de oameni), aglomeraţie.
GĂIGÁNĂ, găigăni/găigáńe s.f. v. căigánă.
GEÁLĂ s.f. sg. (şi: gioálă). – Deală. (În expr.) Cu geală = cu vină, cu păcat,
cu răutate, cu draci. (P. restr.) Naiba, dracul, năpustul.
GHESUŞÎ, ghesuşăsc vb. IV. Tranz. şi refl. – A (se) înghesui.
GHIŚÍ, ghiśésc vb. IV. Tranz. – A încerca; a nimeri.
GHIŢUŞÎ, ghiţuşăsc vb. IV. Tranz. – A îmbrânci, a (în)ghionti; a găbji, a
găbui.
GHIZDÁN, ghizdáńe s.n. – (VOIV.) Raniţă, rucsac. (Fig.) Podoabă la ploscă
sau la steagul de nuntă.
GIMICÁ vb. I v. giumicá.
GIOÁLĂ s.f. v. geálă.
GIUMICÁ, giumíc vb. I. Tranz. – A dumica.
GLOÁTĂ s.f. sg. – Copii proprii, progenitură.
GLOBÍ, globésc vb. IV. Tranz. – A amenda.
GLOT s.n. sg. – Pânză deasă de bumbac (mercerizată).
GOGLEÁZ, gogleázuri s.n. – Rămăşiţe, moloz.
GORGONÍ, gorgón vb. IV. Tranz. – A alunga, a izgoni.
GOST, góşci s.m. – Oaspete.
GRĂŚINÁ, grăśin vb. I. Intranz. – (Voiv.) A adăsta.
GRĂTULÁ, grătulădz vb. I. Tranz. – A felicita.
GREOMÂNT s.n. sg. – Apăsare, suferinţă (sufletească).
GRINŢÁI, grinţáiuri s.n. (şi: grinţáic). – Zarzavat, verdeţuri.
GRINŢÁIC, grinţáicuri s.n. v. grinţái.
GRIORÚŞ, griorúş s.m. – Greier.
GRUMBÚC, grumbúcuri s.n. (şi: grumpúc). — Carte funciară, registru
agricol.
GRUMPÚC s.n. v. grumbúc.
GUMBÚŢ, gumbúţ/gumbúţă s.m. şi s.n. v. boboánţă.
GUMBUZÁLĂ, gumbuzăli s.f. – Gălăgie, vânzoleală, agitaţie, aglomeraţie
zgomotoasă, dezordine.